باغ همسفران

جشن تیرگان

baghabadi — Sun, 29 Jun 2008 16:05:18 GMT

جـشـن تـیـرگـان

ماه تیر و جشن تیرگان مبارک باد بر ایرانیان

کوه دماوند وپرتاب تیر شیر شرزه آرش کمانگیر

جشن تیرگان مقارن با بزرگ ترین روز سال خورشیدی وگرمای تابستان می باشد این جشن درروز تیر از ماه تیربرگزار می گردد

تیرستاره ای است نورانی که به ستاره باران نیزمعروف می باشد وبا تیر یا عطارد نباید یکی دانست در باورهای مردم، درباره جشن تیرگان دو روایت وجود دارد که روایت نخست همچنان که در بالا گفته شد مربوط به فرشته باران یا تیشترمیباشد و نبرد همیشگی میان نیکی و بدی است: در اوستا، (تیر یشت)، تیشتر فرشته باران است که در ده روز اول ماه به چهره جوانی پانزده ساله در میآید و در ده روز دوم به چهره گاوی با شاخهای زرین و در ده روز سوم به چهره اسبی سپید و زیبا با گوشهای زرین.

تیشتر به شکل اسب زیبای سفید زرین گوشی، با ساز و برگ زرین، به دریای کیهانی فرو میرود. در آنجا با دیو خشکسالی «اپوش» که به شکل اسب سیاهی است و با گوش و دم سیاه خود، ظاهری ترسناک دارد، روبرو میشود. این دو، سه شبانه روز با یکدیگر به نبرد برمیخیزند و تیشتر در این نبرد شکست میخورد، به نزد خدای بزرگ آمده و از او یاری و مدد میجوید و به خواست و قدرت پروردگار این بار بر اهریمن خشکسالی پیروز میگردد و آبها میتوانند بدون مانعی به مزرعه‌ها و چراگاهها جاری شوند. باد ابرهای باران زا را که از دریای گیهانی برمیخواستند به این سو و آن سو راند، و بارانهای زندگی بخش بر هفت کشور زمین فرو ریخت و به مناسبت این پیروزی ایرانیان این روز را به جشن پرداختند.

درجایی دیگر نیز آمده که علت این جشن را به حماسه آرش ونبرد ایرانیان و تورانیان نسبت می دهد در نبرد میان افراسیاب و منوچهر، شاه ایران، سپاه ایران شکست سختی میخورد؛ این رویداد در روز نخست تیر روی میدهد که دراین روز سپاه ایران و توران می پذیرند مرز دو کشوربا پرتاب تیری از چله کمان معین شود و هرجا که تیر فرو نشست مرز تعیین گردد تا در این گفتگو بودند، سپندارمذ (ایزدبانوی زمین) پدیدار شد و فرمان داد تیر و کمان آوردند. آرش در میان ایرانیان بزرگترین کماندار بود و به نیروی بیمانندش تیر را دورتر از همه پرتاب میکرد. سپندارمذ به آرش گفت تا کمان بردارد و تیری به جانب خاور پرتاب کند. آرش دانست که پهنای کشور ایران به نیروی بازو و پرش تیر او بسته‌است و باید توش و توان خود را در این راه بگذارد. او خود را آماده کرد، برهنه شد، و بدن خود را به شاه و سپاهیان نمود و گفت ببینید من تندرستم و کژیای در وجودم نیست، ولی میدانم چون تیر را از کمان رها کنم همهی نیرویم با تیر از بدن بیرون خواهد آمد وآرش از کوه دماوند تیری را با تمام توان پرتاب می کند. هرمز، خدای بزرگ، به فرشتهی باد وایو فرمان داد تا تیر را نگهبان باشد و از آسیب نگه دارد. تیر از بامداد تا نیمروز در آسمان میرفت و از کوه و در و دشت میگذشت تا در کنار رود جیحون بر تنهی درخت گردویی که بزرگتر از آن در گیتی نبود؛ نشست. و آرش کمانگیر بر اثر این پرتاب جان به جان آفرین می دهد

سمت روشن دوست

baghabadi — Thu, 26 Jun 2008 09:06:02 GMT

درسهایی برای آگاهی

اشراق و سمت روشن دوست

کسانی که خدا را به فراموشی سپرده اند مسلما ً گیج و سرگشته اند ولی آنان که در آگاهی به خدا هستند دچار چنین مصیبتی نمی شوند .

وقتی انسان با دانش زایل کننده جهل به اشراق دست یافت آنگاه همان گونه که خورشید همه چیز را روشن می کند دانش او نیز حقیقت همه چیز را نمایان می سازد .

هنگامی که شعور ، ذهن ، ایمان و پناه انسان ، همگی معطوف خداوند متعال می شود ، آنگاه از طریق دانش کامل تمامی شک و تردیدها کاملا ً پاک می گردد و بدین سان مستقیما ً در راه رهایی گام بر می دارد .

جشن نیلوفر

baghabadi — Fri, 20 Jun 2008 14:42:18 GMT

جشن نیلوفر جشن های ایران باستان

روز ششم از ماه تیر یعنی خرداد روز در تیرماه جشنی بود موسوم به جشن نیلوفر ابوریحان بیرونی نوشته که این جشنی مستحدث و تازه است و قدمتی ندارد اما در برهان قاطع آمده که جشنی است که فارسیان در روز هفتم خردادماه کنند .

آن که تو را دوست ندارد بی وطن است

baghabadi — Fri, 13 Jun 2008 06:42:46 GMT

آن که تو را دوست ندارد بی وطن است

با عشق توست که می پیوندم

به خدا،زمین،تاریخ،زمان

آب، برگ،به کودکان آن گاه که می خندند،

به نان ،دریا ،صدف، کشتی

به ستاره شب آن گاه که دستبندش را به من می دهد،

به شعر که در آن خانه دارم و به زخم که در من لانه کرده.

تو سرزمین منی ، تو به من هویت می دهی

آن که تو را دوست ندارد بی وطن است

رقص بر دار عشق

baghabadi — Tue, 03 Jun 2008 14:49:59 GMT

برگرفته از تذکره الاولیاء شیخ فریدالدین عطارنیشابوری

شهید راه عشق حسین بن منصور حلاج

در زندان سیصد کس بودند . چون شب درآمد ، گفت (( ای زندانیان شما را خلاص دهم )) گفتند : چرا خود را نمی دهی ؟

گفت : ما در بند خداوندیم و پاس سلامت می داریم . اگر خواهیم به یک اشارت همه بندها بگشاییم .

پس به انگشت اشارت کرد همه بندها فرو ریخت

ایشان گفتند: اکنون کجا رویم ؟ که در زندان بسته است اشارتی کرد رخنه ها پدید آمد

گفت : اکنون سر خود گیرید

گفتند : تو نمی آیی ؟

گفت : ما را با سری است که جز بر سر دار نمی توان گفت

دیگر روز گفتند : زندانیان کجا رفتند ؟

گفت : آزاد کردم

گفتند : تو چرا تو نرفتی ؟

گفت : حق را با ما عتابی است . نرفتم

این خبر به خلیفه رسید . گفت : فتنه یی خواهد ساخت . اورا بکشید یا چوب بزنید تا ازاین سخن باز گردد . سیصد چوب بزدند هرچند می زدند ، آوازی فصیح می آمد که : لا تخف یا بن منصور

شیخ عبدالجلیل صفّار گوید : اعتقاد من در چوب زننده بیش از اعتقاد من در حق منصور حلاج بود ، از آن که تا آن مرد چه قوت داشته است در شریعت ؟ که چنان آواز صریح می شنید و دست او نمی لرزید و هم چنان می زد .

پس دیگر بار حسین منصور حلاج را بردند تا بکشند .

صدهزار آدمی گرد آمدند و او چشم گرد همه بر می گردانید و می گفت :

حق ، حق ، حق ، انا الحقّ

آتش عشق

baghabadi — Fri, 30 May 2008 09:57:36 GMT

برگرفته از تذکره الاولیاء

شهید راه عشق حسین بن منصور حلاج

گفت : (( خُلُق ٍ عظیم آن بود که جفاء خلق در او اثر نکند . پس آن گاه خدای تعالی را شناخته باشد ))

این مطلب از این اسطوره عرفان به من این مفهوم را می رساند وقتی دست را به سوی خدا دراز کردی و دستت گرفته شد و ندای حق را شنیدی یعنی که ای بردار اززمین و زمان از دوست و دشمن ایمن هستی و هیچ کس بر تو دست درازی نخواهد کرد و توان آسیب رساندن به تو را نخواهد داشت و تو از جایگاه عام خارج شده ای و در زمره ی خواص هستی نفس ات حق است و بدن ات معبد الهی و اگر تمام جهان را درپیش پای ات بریزند پشیزی نمی ارزد و نو تنها در استوای ایمان تکیه بر ستون جهان زده ای

فک دریایی و عیش ونوش سلطانی ژاک پرور

baghabadi — Mon, 26 May 2008 16:57:12 GMT

فک دریایی و عیش ونوش سلطانی داستانی از ژاک پرور

ُفک

این فک است. اما خودش این موضوع را نمی داند. فک یا حلزون برای خودش هیچ فرقی نمی کند. چون به این فکر نیست که کسی باشد. او روی شکمش می نشیندو این کار را خیلی دوست دارد، خوب هر کسی حق دارد هر طور می خواهد بنشیند. او خیلی خوشحال است، چون نگهبان به او ماهی می دهد آن هم ماهی زنده!فک هر روز یک عالمه ماهی زنده میخورد.این کار برای ماهی های زنده خیلی ناراحت کننده است.اما هر کسی حقی دارد هر چه دوست دارد بخورد.مگر نه؟فک ها ماهی ها را بدون تشریفات وساده می خورند. در حالی ک وقتی آدم ها میخواهند یک قزل آلا را بخورند،اول آن را در آب جوش می اندازند و می پزند. وقتی هم که آن را می خورند تا چند روز، و گاهی هم تا چند ماه در باره اش حرف می زنند:عجب قزل آلای خوبی بود! عزیزم، یادت می آید؟...واز این جور حرف ها.اما فک خیلی راحت آنها را می خورد،او چشمان ریز وتیزی دارد.وقتی عصبانی می شود سوراخ دماغش گشاد می شود،طوری که همه می ترسند.

فک تا زمانی که کسی اذیتش نکند کاری به کارکسی ندارد،مثل یک پادشاه خوشبخت است.تازه از پادشاه هم خوشبخت تر است، چون هر وقت دلش بخواهد می تواند روی شکمش بنشیند و از این کار خوشش می اید.در حالی که پادشاه مجبور است روی تخت پادشاهی اش،آن هم فقط روی کپلش بنشیند.

جشن خردادگان

baghabadi — Thu, 22 May 2008 15:06:50 GMT

جشن خردادگان

خرداد پنجمین امشاسپند است از شش ایزد بزرگ . خرداد به معنی رسایی و کمال است این صفت از صفات بزرگ خداوند است اما در عالم مادی و زمین نگاهبانی آب با خرداد است . در روزگاران گذشته در روز ششم از ماه خرداد را جشن می گرفتند .

اشعار باغ همسفران

baghabadi — Fri, 16 May 2008 09:44:18 GMT

شـوق

می گریم در درون خلوت خويش دلتنگ

برطبل روح می زند پتک ویرانگر عشق

اسير قفس ومیله های زندگی است روح سرگشته

در این لحظات تب آلود و مه گرفته قرن

دراین شب تاریکِ سینه ها

ناله های آتشین و سکوت سرخ ام

همچون خطی محومی گذرد از جداراعصار

در اين روزهای تيره و دلتنگِ اعجاب

از دری دیگر مگرعشق بگشاید

دروازه های زنگار خورده ی سرد را

آه روح من همچون پروانه می پرد

میان شاخ و برگ زندگی

و در جستجوی زیباترین گل هستی

بی قرار در پرواز است

دوست دارم پرواز و پریدن از لب پنجره زمان

سمت هیجان بزرگ

سمت بزرگ ترین واقعه

دوست دارم همچون یک سطح ظریف بلغزم از این قفس

و با شوقی بلند

به پرواز درآيم

آزاد

شیر در قفس !!!!

baghabadi — Tue, 13 May 2008 16:39:18 GMT

شیر در قفس

ژاک پرور

یک شیر جوان که در قفس اسیر بود آرام آرام رشد می کردو بزرگ می شد ، اما انگار میله های قفس هم با او بزرگ می شدند البته این چیزی بود که شیر قصه ما فکر می کرد . می دانید بچه ها وقتی او خواب بود نگهبان ها قفس اش را عوض می کردند گاهی وقت ها هم آدم ها به دیدنش می رفتند و در چشم هایش خاک می ریختند . بعضی دیگر با عصا و چوب توی سرش می زدند . او همیشه با خودش فکر می کرد : آنها خیلی احمق و بدجنس اند اما می توانند با من ازاین بدتر هم باشند . آنها پدر و مادر و برادرانم را کشتند حتما یک روز من را هم می کشند . اما منتظر چه هستند ؟ چرا مرا نمی کشند ؟ شیرجوان همچنان منتظر بود مام هیچ اتفاقی نمی افتد.