|
چنین می گذرد روز و روزگار
نجوای شبانه سخنان عاشقانه چنین می گذرد روز و روزگار
با خود لحظه ای می نشینم میان خلوت خالی وقت و به تماشای آسمان چشم می دوزم به پرنده هایی که در پروازند من منتظرم کی می رسد آن موج که تا اوج مرا به پرواز در آورد گاهی غبار غم هوای ذهن را مکدر می کند باید دستمال سفید بدست گرفت و پاک پاک کرد صورت احساس را باید نفس را تازه کرد و پیاده عبور باید کرد از کنار سدهایی که بی آب هستند
سیامک حبیبی
|+| نوشته شده توسط سیامک حبیبی و پگاه siamak habibi & pegah در پنجشنبه 27 اردیبهشت1386 و ساعت 6:43 بعد از ظهر  |
درباره وبلاگ
 باغ همسفران
به این جهان آمده ایم تا چراغ عشق را در دلهایمان برافرزویم تا نور درون خود را تجربه و متجلی کنیم تا زائر نور باشیم و عشق را طواف کنیم تا هر روز درون و برون خویش را صیقل دهیم تا هروز آفتاب را سرمشق خود سازیم آیین عشق را سلام گوییم وایمان خویش را بیازماییم . به این جهان آمده ایم تا رسالت خود را که یافتن خدای درون است را زندگی کنیم ارتباط از طریق یاهو مسنجر siamak habibi habibi_siamak@yahoo.com دوستان عزیزی که مایل به تبادل لینک هستند یا مایل هستند مطالبی را با هم تبادل کنیم با کمال میل در خدمتشان هستیم پشتیبانی
 |
