|
جشنی از روزگاران کهن ............
جشن های ایران باستان جشن دیگان دی یا دتوشوdaatoshu به معنی دادار وآفریدگار است و در نامه های اوستایی اغلب به جای واژه اهورامزدا به کار رفته است در ایران باستان نخستین جشن دیگان در ماه دی یعنی روز اورمزد و دی ماه خرم روز نام داشته است و در این روز که شب پیش بزرگترین شب سال بوده است پادشاه و حاکم دیدار عمومی با مردم داشته است و در این روز میوه هایی مانند انارهنداونه خربزه سیب به انگور و آجیل تهیه می کردند و تا پاسی از شب (شب چله ) همه با شادی و خرمی شب را می گذرانیدند و به نیایش نیز می پرداختند . جشن های دیگر دی ماه جشن سیر سور روز چهاردهم هر ماه گوش نام دارد در دی ماه این روز جشنی برگزار می کردند که سرشار از مراسمی سنتی و شادی آفرین بود وبعضی خوراکی های ویژه می پختند که سیر و برخی از عناصر اصلی آن بود انگیزه برگزاری این جشن معتقدات بهداشتی بوده است . در چنین روزی برابر با روایات جمشید کشته شد و دیوان غالب آمدند آنگاه مردم جهت دفع شر آنان با خوراک هایشان سیر خوردند تا آثارشر شیاطین نابود شد . از آن به بعد به یادگار هر ساله در گوش روز دی ماه این جشن را با مراسم وابسته بر پا می کردند با این امید که از بیماریهایی که ناشی از دیوان می شود در امان مانند و دراین روز نیز از خوردن چربی احتراز می کردند . سایر جشن های دی ماه در آپ بعدی خواهد آمد |+| نوشته شده توسط سیامک حبیبی و پگاه siamak habibi & pegah در جمعه 7 دی1386 و ساعت 10:47 قبل از ظهر |
|

