برگرفته از تذکره الاولیاء
شهید راه عشق حسین بن منصور حلاج
گفت : (( خُلُق ٍ عظیم آن بود که جفاء خلق در او اثر نکند . پس آن گاه خدای تعالی را شناخته باشد ))
این مطلب از این اسطوره عرفان به من این مفهوم را می رساند وقتی دست را به سوی خدا دراز کردی و دستت گرفته شد و ندای حق را شنیدی یعنی که ای بردار اززمین و زمان از دوست و دشمن ایمن هستی و هیچ کس بر تو دست درازی نخواهد کرد و توان آسیب رساندن به تو را نخواهد داشت و تو از جایگاه عام خارج شده ای و در زمره ی خواص هستی نفس ات حق است و بدن ات معبد الهی و اگر تمام جهان را درپیش پای ات بریزند پشیزی نمی ارزد و نو تنها در استوای ایمان تکیه بر ستون جهان زده ای
