جـشـن تـیـرگـان

ماه تیر و جشن تیرگان     مبارک باد بر ایرانیان

کوه دماوند وپرتاب تیر    شیر شرزه آرش کمانگیر

جشن تیرگان مقارن با بزرگ ترین روز سال خورشیدی وگرمای تابستان می باشد این جشن درروز تیر از ماه تیربرگزار می گردد

تیرستاره ای است نورانی که به ستاره باران نیزمعروف می باشد وبا تیر یا عطارد نباید یکی دانست در باورهای مردم، درباره­ جشن تیرگان دو روایت وجود دارد که روایت نخست همچنان که در بالا گفته شد مربوط به فرشته باران یا تیشترمی­باشد و نبرد همیشگی میان نیکی و بدی است: در اوستا، (تیر یشت)، تیشتر فرشته باران است که در ده روز اول ماه به چهره­ جوانی پانزده ساله در می­آید و در ده روز دوم به چهره گاوی با شاخ­های زرین و در ده روز سوم به چهره­ اسبی سپید و زیبا با گوش­های زرین.

تیشتر به شکل اسب زیبای سفید زرین گوشی، با ساز و برگ زرین، به دریای کیهانی فرو می­رود. در آنجا با دیو خشکسالی «اپوش» که به شکل اسب سیاهی است و با گوش و دم سیاه خود، ظاهری ترسناک دارد، روب­رو می­شود. این دو، سه شبانه روز با یکدیگر به نبرد برمی­خیزند و تیشتر در این نبرد شکست می­خورد، به نزد خدای بزرگ آمده و از او یاری و مدد می­جوید و به خواست و قدرت پروردگار این بار بر اهریمن خشکسالی پیروز می­گردد و آب­ها می­توانند بدون مانعی به مزرعه‌­ها و چراگاه­ها جاری شوند. باد ابرهای باران زا را که از دریای گیهانی برمی­خواستند به این سو و آن سو راند، و باران­های زندگی بخش بر هفت کشور زمین فرو ریخت و به مناسبت این پیروزی ایرانیان این روز را به جشن پرداختند.

درجایی دیگر نیز آمده که علت این جشن را به حماسه آرش ونبرد ایرانیان و تورانیان نسبت می دهد در نبرد میان افراسیاب و منوچهر، شاه ایران، سپاه ایران شکست سختی می­خورد؛ این رویداد در روز نخست تیر روی می­دهد  که دراین روز سپاه ایران و توران می پذیرند مرز دو کشوربا پرتاب تیری از چله کمان معین شود و هرجا که تیر فرو نشست مرز تعیین گردد تا در این گفتگو بودند، سپندارمذ (ایزدبانوی زمین) پدیدار شد و فرمان داد تیر و کمان آوردند. آرش در میان ایرانیان بزرگ­ترین کماندار بود و به نیروی بی­مانندش تیر را دورتر از همه پرتاب می­کرد. سپندارمذ به آرش گفت تا کمان بردارد و تیری به جانب خاور پرتاب کند. آرش دانست که پهنای کشور ایران به نیروی بازو و پرش تیر او بسته‌است و باید توش و توان خود را در این راه بگذارد. او خود را آماده کرد، برهنه شد، و بدن خود را به شاه و سپاهیان نمود و گفت ببینید من تندرستم و کژی­ای در وجودم نیست، ولی می­دانم چون تیر را از کمان رها کنم همه­ی نیرویم با تیر از بدن بیرون خواهد آمد  وآرش از کوه دماوند تیری را با تمام توان پرتاب می کند. هرمز، خدای بزرگ، به فرشته­ی باد وایو فرمان داد تا تیر را نگهبان باشد و از آسیب نگه دارد. تیر از بامداد تا نیمروز در آسمان می­رفت و از کوه و در و دشت می­گذشت تا در کنار رود جیحون بر تنه­ی درخت گردویی که بزرگ­تر از آن در گیتی نبود؛ نشست. و آرش کمانگیر بر اثر این پرتاب جان به جان آفرین می دهد

جشن نیلوفر   جشن های ایران باستان

روز ششم از ماه تیر یعنی خرداد روز در تیرماه جشنی بود موسوم به جشن نیلوفر ابوریحان بیرونی نوشته که این جشنی مستحدث و تازه است و قدمتی ندارد اما در برهان قاطع آمده که جشنی است که فارسیان در روز هفتم خردادماه کنند .

جشن خردادگان

خرداد پنجمین امشاسپند است از شش ایزد بزرگ . خرداد به معنی رسایی و کمال است این صفت از صفات بزرگ خداوند است اما در عالم مادی و زمین نگاهبانی آب با خرداد است . در روزگاران گذشته در روز ششم از ماه خرداد را جشن می گرفتند .

جشن چهارشنبه سوری    جشن سوری

آن چه مسلم است آن که جشن سوری چهارشنبه نبوده به دلیل آنکه هرروز درایران باستان نام مخصوص به خود داشته است و و پنج روز آخرسال را پنجه ، خمسه مسترقه ،  بهیزک و ...... می گفتند

اما از زمان ورود اعراب به ایران چون چهارشنبه را نحس می دانستند وبرای رفع نحوست آن و از بین رفتن بلایا  شب چهارشنبه آخر سال را جشن می گرفتند .

یک از واجبات و سنت های معمول آتش افروختن بر سر بام ها و در کوی و برزن بوده است . اما علت اصلی برافروختن آتش که نشانه شادمانی  ستایش اهورامزدا  و آغاز جشن بود علتی دیگر نیز ذکر کرده اند که این آتش راهنمای ارواح بوده تا با روشنی آن راه خانه هایشان را بیابند .

دکتر فره وشی آورده است گویا این آیین آتش افروزی در نخستین دوره های اسلامی بهانه ای برای یک قیام سیاسی گشته و در این روز سنتی و ملی ایرانیان بر علیه بیگانگان قیام کرده اند در بیشتر روستاهای ایران چنین می پندارند که قیام مختار در این زمان رخ داده است

تعداد آتش هایی که در این جشن باید روشن می شده است 7 گله آتش بوده به یاد هفت امشاسپند که شمار مقدس ایرانیان کهن است و یا سه گله آتش که نماینده گفتار نیک کردارنیک و اندیشه نیک .

یا یک گله آتش به نماد اهورامزدا آتش برپا می شده است .

در زمان ساسانیان به دور آتش شادی و پایکوبی می کردند ولی هیچ گاه از روی آتش نمی جستند زیرا این کار را بی حرمتی به آتش می دانستند .

امیدوارم امسال با نهایت زیبایی و خرمی این جشن ملی برگزار گردد .

مفهوم نقش فروهر در ادبیات پارسی

رمز نخست :

انسان کامل

ز استاد چو وصف جام جم بشنودم   خود جام جهان نمای جم من بودم

مولانا:

آنچ تـــو در آینــه بیـنـی عیــان      پیـراندر خشت بیند پیش از آن

پیـــر ایشانند کایــن عالــم نبود       جان ایشان بود در دریای جود

پیش ازاین تن عمرها بگذاشتند      بیشتــر از کشــت بـر برداشتند

پیشتر از نقش جــان پذرفته اند      پیشتر از بـحــر درها یسفته اند

رمز دوم :

دست

 نماد نیایش

کنون بارورگیتی ومن دو دست       ازین خاکدان دیربالا و پست

به ســوی خداونــد دانـــا کنـیـم        از او مهــر او را تمنــا کنیم

که هـرگـز به پاکان نیایـد گزند        ازین دیــو یسنــان بیــدادمند

از آسـیـب آنـــان بمانــنـد  دور        به الطاف یزدان گیهان وهور

رمز سوم :

حلقه

 نماد پیمان الست

وآنکه دارد حلـقـه پیمان به دست      خود اشاره باشد از عهــد الســت

گوید ای شه در نگرپیمان خویش      که به دستم داده ای در عهد پیش

گرچه جرمم ازحساب آمد فـزون      لیک پا بستم به عهـــدت تا کنون

عفـو فـرما از من و از جـرم من      حرمت عهــــد الست ای ذوالمنن

جزهمین حلقه بدستم هیـچ نیست      آن که با دست پرآیـد پیش کیست؟

رمزچهارم :

دوبال سه طبقه

نماد اندیشه نیک گفتار نیک کردار

ذوالجناحیــن است او دارد دو بال         کان دو باشد یک جمال ویک جلال

از جلالی بال او در شش جـــهات         فیــض رحمــانی رسـد بر کائنــــات

وزجمالی بال او کان هست خاص         می رســد فیـض رحیمی بر خواص

حــــق به یمـــن آن ولــی کل مدام         رزق پاشد بر خـواص و بر عـــوام

رمز پنجم :

زمان بی آغاز و انجام

نماد ازل و ابد

حافظ :

ماجرای من ومعشوق مرا پایان نیست   هرچه آغاز ندارد نپذیرد انجام

مقام عیش میسر نمی شود بی رنج       بلی به حکم بلا بسته اند عهد الست

رمز ششم :

دو رشته آویخته از دایره زمان

نماد دو گوهر همزاد

دو همزاد گوهر دراندیشه هاست        تجلی گه آندو در پیشه هاست

به گفتار هم آن دو گردد عیـــــان        یکی نیک و دیگر بد  بدگمان

کج اندیـــــش راه بـــدی بســپرد         نکو مرد ره بر بهی می برد

رمز هفتم

دامن سه بند

نماد اندیشه بد گفتار بد کردار بد

سعدی :

وجود تو شهری است پرنیک و بد    توسلطان و دستوردانا خرد

همانـــــا که دونـــان  گردنفــــراز    دراین شهرگیرند سودای آز

رضــــا و ورع  نیکنـــامان حـــر    هوی وهوس رهزن وکیسه بر

چو سلـــطان عنایت کند با بـــدان     کجا ماند آســایش بخـــردان

 كشف یك روستای هخامنشی در نزدیكی تخت جمشید

یك روستای مربوط به دوره هخامنشی در منطقه دولت آباد در فاصله نزدیك با بنای تخت جمشید توسط كاوشگران و باستان شناسان كشف شد. سرپرست كاوش های محوطه دولت آباد مرودشت دراین باره گفت: محوطه كاوش درمنطقه دولت آباد واقع در جنوب شرقی شهر مرودشت و با فاصله بین ۱۵ تا ۲۰ كیلومتری تخت جمشید قرار دارد. علی اسدی دوشنبه در گفتگو با خبرنگار ایرنا اظهار داشت: طرح كاوش در این منطقه باتوجه به آثار سطحی محوطه مانند قطعه های سفال نشان می دهدكه به دوره هخامنشی تعلق دارد.
این كارشناس ارشد بنیاد پژوهشی پارسه و پاسارگاد در ادامه با بیان اینكه یافته های به دست آمده نشانگر یك منطقه روستایی با وسعت حدود ۱۰هكتار از دوره هخامنشی است، گفت: به نظر می رسد این روستا اقتصادی كارگری و نه كشاورزی و دامداری داشته و به نحوی نیز با تخت جمشید در ارتباط بوده است. به گفته وی، سفال ها و قطعه های كوچك ظروف سنگی نشان از اقتصاد كارگری اهالی این روستا در گذشته دارد.
وی اضافه كرد:اگرخمره هاو ظروف بزرگ ذخیره غذا در محوطه پیدا شده بود، می شد گفت كه اهالی این منطقه در گذشته زندگی كشاورزی و نیز اشرافی داشته اند. اسدی گفت: منطقه كشف شده از نظر معماری نیز كه بخش های اندكی از معماری آن به دست آمده، نشانگر دیوارهای چینه ای است كه دلیلی بر روستا بودن محل دارد و هیچ دیوار سنگی تاكنون مشاهده نشده است.
سرپرست كاوش های دولت آباد گفت: تاكنون به دو تدفین در محوطه كاوش شامل كشف مقداری اسكلت برخورد كرده ایم كه در نگاه نخست به نظر می رسید به دوره هخامنشی تعلق دارند اما بررسی بیشتر این احتمال را قوی تر كرده است كه این تدفین ها به دوره های بعدازهخامنشی و دوره ساسانی و اوایل اسلامی مربوط باشد. وی اضافه كرد: احتمال نیز می رود كه این روستای هخامنشی در دوره های بعد به عنوان یك گورستان مورد استفاده قرار می گرفته است. اسدی اظهارداشت: اینكه این تدفین ها دقیقا مربوط به چه دوره ای است، هنوز مشخص نشده ولی با توجه به وجود تپه های بزرگ درنزدیكی محوطه احتمال می رود به دوره های ساسانی و اوایل اسلامی تعلق داشته باشد. به گفته وی، كاوش توسط یك تیم ایرانی متشكل از هفت نفر از اوایل آذرماه امسال در منطقه آغاز شده است و تا اواخر ماه جاری ادامه خواهد داشت. مرودشت در ۴۵ كیلومتری شمال شیراز قرار دارد.

بیستون را عشق کند  اما شهرتش فرهاد برد

جشن سده جشن پیدایش آتش خجسته باد

هوشنگ  شاه در هنگام نبرد با مار به راز پیدایش آتش پی می برد

 به مناسبت جشن سده

خجسته باد

شاد و خوش سربلند زی

راستی عکس هم از دوربین شاعر

  جشـن سـده وآتش

 جشن های ایران باستان

کشف آتــش براستـی بزرگـترین عامـل تحـول زنـدگـی آدمی است و پیشرفت جوامع انسانی محصول پیدایش آتش می باشد.ازاین روآتــش نزد همه اقوام ومـلـل ازدوران هـای دورتـاریخـی تا به حال که سالیـان دراز از پیـدایش آن می گذرد مقدس بوده ومورداحترام می باشد بویــژه نزد اقوام هند واروپایی که در مناطق سرد سیــر با زمستانهای سخت زنـدگی میکرده اند.آتش باعث ارتباط قوی ونزدیک مردم این نواحی میشودوهم اکنون پس از گــذرسالیان درازهم اکنون زبانـه های آتـش انسانها را با نیرویی شـگـرف ورویـایی بـه سمت  خودمی کشد درمـلـل مخـتـلف پیـدایش آتـش بااسطوره های گوناگونی همراه است بعضی اقــوام آنرا به شکل آذرخـش درآسـمـان دیده اند وآتـــش راهـدیه خداونـد دانستـه اند یا به شکل توده ای سوزان که از آسمان افتـاده وجنگـل را به آتش کشیده دیده انددربعضی نواحی آتـشـفشانی وسرزمینهای نفت خیـزآن رابصورت آتـشی که اززمین می جوشد دیده اند. درواقع طبیعت هرمنطقه نقشی اساسی دربرخورد بااین پدیده ایفا می کنداما دربین ایرانیان این واقعه جنبه ای اســطــوره ای تر دارد و واقعـــه پیدایش آتش رابطه ای نزدیک بین خیــر و شــردارد . خوبـی برابر بــدی فلسفـه ای بزرگ ورازی شگفت آورکه به خـوبـی درتمام لحظـات این حیـات قـابـل درک می باشـد در ادبیـات فـلسـفه  دین عرفـــان  درجای جای زندگی بااین جنگ و نبرد دائمی روبه رو هستیم .دین مزدیسنا به پدیده پیدایش آتش نگاهی ژرف داشته واز آن به عنوان نمادی ازنورالهی یاد شده وپیروان این کیش آنرا بسیارگرامی می دارند و درنیایش های خودهمیشه ازآتش به عنوان قبله استفاده میکنند ودرنیایشگاه ومراسم آیینی آتـش  به پامی دارند. فلسفه دین مزدیسنا ونگاه خردمندانه زرتشت پیامبرایـــران باستـــان بعدها درادبیــــات ایـــران نمودی بس ژرف پیدامی کند که ازاین نمونه می توان به داستـــان پیدایش آتــــــش درشاهنامه حکیم تـــــوس اشاره کرد که روزی هوشنــگ شــاه پیشــــدادی درهنگام شکارمـارسیاهی براوپدیدارمی شود واو برای مقـابله بامـارسنگی پرتاب می کند که ازبه هم خوردن سنگ ها به هم آتش بوجود می آید.

یکی  روز  شــــاه جهــان سوی کوه        گـــــذر کرد با چـند کس هم  گــــروه

پـــــدیــــد آمـــد از دور چیـــزی دراز          سیــــــه رنـگ  و تیـره تن وتیــــزتاز

دو چشم ازبرسر چو دو چشمه خون        ز دود دهــــانش جهــــــان تیره گـون

نگه کرد هوشنگ با هــوش و سنگ          گرفتش یکی سنگ و شد تـیــز چنگ

به زور کیـــــــانی رهــانیـــــــد دست        جهانسوز مـار از جهانــــجوی جست

بر آمد بر سنگ گران سنگ خــــــرد         همان و همین سنـگ بشکست گــــرد

فـــروغــــی پدید آمد از هردو سنگ          دل سنگ گشت از فـــــروغ آذرنـــگ

نـشـد مــارکـشـتـه و لیـکـــــن ز راز          ازین طبع سنگ آتــــــش آمـــد فـــراز

جهـــانــــدار پیش جهـــان آفـــریــن           نیــــایـــش همی کرد و خواند آفـــرین

که اورا فـــروغـــی چنـین  هـدیه داد        همیــن آتـــــش آن گـاه قبــــــله نهــاد

بگفتا فــروغــــی اسـت  این ایـــزدی       پرستـیـــــد بایــــــد  اگــــر بخــــردی

شب آمد برافروخت  آتش چــو کـــوه        همان شــــاه  در گــرد اوبا گـــــــروه

یکی جشن  کرد آن شب و باده خورد       ســـــده نام  آن جشـــــن فرخنده کرد

ز هوشنگ  ماند این ســــده یادگــــار       بسی بــاد  چون او دگــــرشهــریـــار

کز آبـــاد  کردن جهـــان شــــــاد کرد        جهــــــانی  به نیکـی ازو یــــــاد کرد

 جشن های ایران باستان در زمان هخامنشیان و...........

جشن دی ماه مبارک

جشن های دیگر دی ماه  جشن گاوگیل

در شب روز پانزدهم دی ماه جشن دیگان سوم یا بتیکان یا دیبگان بود جشنی برگزار می گشت موسوم به گاوگیل، گاوگمل ،گاگنل ، کاکیل ، کاکثل و درامزینان  

گفته اند در این روز مملکت ایران در این روز از ترکستان جدا شده و گاو هایی را ترکستانیان از ایرانیان به یغما برده اند پس گرفته شد. علت دیگر آن چون ضحاک بر ایران تسلط یافت گاوهای اثفیان پدر فریدون را به یغما برد.اما در چنینی روزی فریدون بر ضحاک پیروز شد و آن گاوها را به جای خود بازگردانید و چون اثفیان مردی بخشنده و مردم دوست بود و با به دست آوردن گله هایش به مردم نعمت فراوان بخشید مردم آن هنگام را هر ساله جشن گرفتند .

علت این جشن گویا پیروزی ایرانیان بر تورانیان بوده و پس گرفتن گله هایی از گاو که توسط دشمن به غنیمت رفته بود. عللی دیگر نیز برای این جشن یاد کرده اند چون از شیر گرفتن فریدون که سوار بر گاوی شد در این شب از روی جهت قرار گرفتن ستارگان در آسمان رسم بر پیشگویی وتفال و تطیر بود.

  در شب این روز بر « بودند که گاوی از نور که شاخ هایش از طلا و سم هایش از نقره است و چرخ قمر را می کشد برای ساعتی در آسمان آشکار شده وسپس پنهان می گردد هر که را در ساعت ظهور چشم بر آن افتد هر دعایی که داشته باشد اجابت خواهد شد .

هم این گاو نورانی که بر بلندی کوهها آشکار می شود هر گاه دوبار بانگ زند نشان آن سال است که سالی مشحون از نعمت و برکت در پیش است و اگر یک بار بانگ نماید نشان خشک سالی و تنگی روزی و معاش می شود.

این روز را نیک می دانند که با شیر تازه ی گاو کام بگشایند و بر آن بودند که بامدادان پگاه پیش از آنکه زبان به سخن بگشایند نیک است یک بِه خورده و ترنجی را ببویند که از آن پس سالی در فراخی معیشت خواهند گذراند . 

جشن های دیگر دی ماه جشن بتیکان ، دیبگان

جشن های ایران باستان

جشن دی ماه دوم :  این جشن جهت دفع چشم زخم وبلایا و آفات رسومی همراه با سنن کهن اجرا می گردید . از لحاظ مطالعه آداب و رسوم فولکور و معتقدات عامه مطالعه و تحقیق این جشن جالب توجه می باشد .در این روز از خمیر یا گل تندیسی از آدم می ساختند و آن را در مدخل  در  یا راهرو خانه ها می نهادند و انتهای جشن آنرا می سوزاندند این مجسمه تندیسی تمثیلی از مردم خانه و سرنشینان یک واحد مسکونی بود که طی اعتقادات و مراسمی برآن بودند که همه درد و رنج بیماری افراد به آن مجسمه منتقل شده و با سوختن همه امراض و آلام نابود می گردد . امروزه نیز هنوز میان بسیاری از خانواده ها رسم است که در روزی معین از سال آشی می پزند ( آش ِ اماج ) به نام یکی از مقدسان که به او توسل جسته اند . مجسمه ای از خمیر آرد در آش نهاده و در پایان کار مجسمه را به آب روان می افکنند با آن اعتقاد که بیماری ها وآلام بیمار یا کسان مورد نظر به آن مجسمه منتقل شده و ازبین می رود . همچنین معتقد بودند که هرکس در شب این روز سوسن دود کند تمام سال را به فراغت و شادمانی می گذراند و از تنگدستی و درویشی در امام خواهد بود یا هر که در بامداد این روز سیب بخورد و نرگس ببوید تمام سال بی آزار و گزند ماند و به راحتی بگذراند . گفته شده در همین روز زرتشت از این بیرون رفته است .

جشن های ایران باستان

جشن دیگان

دی یا دتوشوdaatoshu  به معنی دادار وآفریدگار است و در نامه های اوستایی اغلب به جای واژه اهورامزدا به کار رفته است در ایران باستان نخستین جشن دیگان در ماه دی یعنی روز اورمزد و دی ماه خرم روز نام داشته است و در این روز که شب پیش بزرگترین شب سال بوده است پادشاه و حاکم دیدار عمومی با مردم داشته است و در این روز میوه هایی مانند انارهنداونه خربزه سیب به انگور و آجیل تهیه می کردند و تا پاسی از شب (شب چله ) همه با شادی و خرمی شب را می گذرانیدند و به نیایش نیز می پرداختند .

جشن های دیگر دی ماه  جشن سیر سور

روز چهاردهم هر ماه گوش نام دارد در دی ماه این روز جشنی برگزار می کردند که سرشار از مراسمی سنتی و شادی آفرین بود وبعضی خوراکی های ویژه می پختند که سیر و برخی از عناصر اصلی آن بود انگیزه برگزاری این جشن معتقدات بهداشتی بوده است . در چنین روزی برابر با روایات جمشید کشته شد و دیوان غالب آمدند آنگاه مردم جهت دفع شر آنان با خوراک هایشان سیر خوردند تا آثارشر شیاطین نابود شد . از آن به بعد به یادگار هر ساله در گوش روز دی ماه این جشن را با مراسم وابسته بر پا می کردند با این امید که از بیماریهایی که ناشی از دیوان می شود در امان مانند و دراین روز نیز از خوردن چربی احتراز می کردند .

سایر جشن های دی ماه در آپ بعدی خواهد آمد

جشن آذرگان

در روز نهم آذرماه به موجب هم نام بودن با نام ماه که آذر ماه است جشن آذرگان برپا می شده است  این جشن را آذرخشن و آذرجشن نیز نام برده اند در این روز به افروختن آتش در خانه ها به موجب نزدیکی و آغاز زمستان نیاز می آمد مردم به آتشکده ها رفته و نیایش نموده و نذوری اهدا می کردند برای تقدس و احترام وبه موجب رسمی کهن از آتش مقدس کهن آتشکده هر خانواده ای آتشی فراهم آورده و آتش زمستانی وضروری در خانه را با آن شعله ور می ساخت .

نقش فروهر در تخت جمشید و مفاهیم آن

زرتشت پیامبر ایران باستان

 نقش فروهر در بسیاری آثار دوره هخامنشی به ویژه در تخت جمشید دیده می شود واقعا این نماد چیست بعضی به  اشتباه آن  را خدا  نامیده اند در حالی که این نقش اصلا ارتباطی به خدا ندارد بلکه تنها نمادی است از یک مفهوم بزرگ و عمیق .

واژه فروهر (نگاره بالا)  به معنی نیروی پیشرفت و  بالندگی  است که از نیروی الهی نشات گرفته و یکی از نیروهای پنج گانه وجودی انسان می باشد

 1 : « سر » ، كه به شكل پير سالخورده‌ و جهانديده و گرم و سردروزگار چشيده كه در حلقه يا چنبره زمان تجربه آموخته و با بدي‌ها و ناپاكي‌ها بستيزند و مراحل ترقي و كمال را با متانت و صبر وشكيبايي طی کنند. نگاره فروهر از سر تا به  کمر به صورت پیرمردی جهان دیده با کمال و تجربه و دانایی است تردیدی نیست که نورانیت انسانها به خاطر نزول نور ایزدی بر دل آنهاست و هر که این نور را همراه داشته باشد انسان کامل است پیر موجود در نگاره  فروهر تمثیل و نماد انسان کامل است  

2:مرد با دستهای برافراشته به سمت بالا  به خداوند يكتا روي آورده و درهر كاري به او توكل و ايمان دارد . دستهای افراشته  به طرف بالا، نشان ستایش به درگاه اهورا مزدا می باشد

 3: حلقه  نماد پیمان الست حلقه در دست چپ نشان پیمان با خداوند یکتا می باشد که در روز الست با خدای یگانه بسته شده و نمادین بودن آن امروزه نیز حفظ شده است در زناشویی دختران و پسران ایرانی با تبادل انگشتری (حلقه ) پیمان زندگی مشترک بسته می شود  در نگاره  فروهر چون دست راست دراین جهان به پیمان عمل می کند ( در حال دعا ونیایش ) حلقه ی پیمان را در دست چپ گرفته است

4 : دو بال گشاده شاهين نشانگر آن است كه شخص بايد همواره به سوي كمال و روشنايي و رسايي و ترقي و پيشرفت پرواز نموده تا به سوي بلندي و سرافرازي به جلو برود .

 5 : دو بال سه طبقه  نماد اندیشه نیک   گفتار نیک   کردار نیک بالهاي گشاده به سه طبقه قسمت شده است كه نمودار سه شعار مقدس انديشه و گفتار نيك و كردار نيك است و اين پيشرفت به جلو نبايد شخص را به غرور و انحراف بكشاند . این دو بال تمثیلی از پرواز فروهر انسان با بالهای اندیشه و گفتار و کردار نیک به سوی موطن ازلی و ابدی است .

6: دایره بزرگ نماد زمان بی آغاز و بی انجام نماد ازل و ابد بر دور کمر نگاره فروهر حلقه ای است که کنایه از زمان بیکران از لحاظ ابدی و ازلی بودن است  و برگشت اعمال و کردار انسان به خود او می باشد.همچنین کنایه از آماده به خدمت بودن آمادگی برای انجام کاری

7 :  دو رشته نماد دو گوهر همزاد خوب وبد دو رشته آویخته که نشان سپنتامینو و انگره مینو می باشد نشانگر